• Gratis thuisbezorgd
  • Binnen een werkdag in huis
  • Zekerheid en garantie
  • Veilig en vertrouwd betalen

Speelpaard

Speelpaard

Ongenadig eerlijk en vol humor vertelt Hesther over haar levensavonturen: haar intieme en zakelijke relaties, en het geven van lezingen op grote spirituele podia.
Volledige beschrijving...
Op voorraad

29.99

Hardcover
29.99
Hardcover
35.99
Dit boek is geschreven door:
Auteur
Jan De Dood
Zoek een verzameling boekenreeksen:
Kijk hier!
No items found.
Details
Service
Nog een 3 Serie
Bekijk alle series

Dit boek heeft x andere serie boeken

Titeldetails

Alle informatie over dit boek:

Achterflaptekst

Hoe creëer je een nieuw bestaan zonder dat je weet waar je terecht komt? Als je niet concreet hebt wat je te wachten staat? En toch de moed hebt om succesvolle projecten achter je te laten.

Ongenadig eerlijk en vol humor vertelt Hesther over haar levensavonturen: haar intieme en zakelijke relaties, en het geven van lezingen op grote spirituele podia. Ook een paardenretraite in Portugal komt voorbij, waarin ze een team aanstuurt dat zijn eigen plan trekt met alle gevolgen van dien.

Wanneer ze besluit te emigreren naar Portugal betreedt ze een overgang naar een andere dimensie, vol mogelijkheden, licht en het waarmaken van haar idealen. Ze vindt haar paardenkudde in een van de oudste spirituele communes van Zuid Portugal. Of vindt het wilde Sorraiapaard haar? Hesther wordt een Speelpaard. Of was ze dit altijd al?

Speelpaard is het tweede boek van systeemtherapeut Hesther Selbeck (1982). Ze geeft internationaal trainingen en lezingen over (haar) therapie met paarden, is helder voelend en auteur van het succesvolle ‘Het Mongoolse paard, het meisje en de therapeut’.

Leesfragment

De  binnenplaats  van  mijn  appartement  in  de  Zuidschermerse polder, ja je leest het goed Zuidschermer of all places, een dorpje onder de rook van Alkmaar, is volledig overwoekerd. In 2013 streek ik er neer met mijn koffers, oftewel mijn duffel – merk Mammut – uit de Bijenkorf in Mongolië en oranje North Face-tas uit Nepal. Nagemaakt door de bergbewoners met commerciële insteek. Gevuld met kleding en een aantal boeken. Vriendinnen Judith en Helen waren fietsend uit Den Haag overgekomen. Zwetend en lachend zichzelf vereeuwigend bij het plaatsnaambord aan de Zuidervaart.

Terug  naar  mijn  tuin. Horizontaal  reiken de  struiken naar de hemel.  Achter  de  omheining,  bestaande  uit  puntvormige  balken  bijeengehouden door een kundig gevlochten draad, huizen ezel Pino en pony Teun. Samen hebben ze een halve hectare tot hun beschikking. Een heuvelachtig landschap omheind  door  struiken, bomen  en  een  slootje. Net te breed om erover heen te springen en te  smal om  in te zwemmen. Ondeugend en koppig, genieten mijn vierhoevige vrienden van de bramenstruiken en tomatenbladeren die enthousiast vanuit mijn moestuin door het hek hun weg vinden. Aangesterkt door de Noord-Hollandse zon, steekt Pino zijn  lippen met precisie tussen de spijlen, genietend van de voeding, zich gelukkig prijzend met deze idealistische omgeving. Gesterkt door zijn relatie met Teun. Karakteristiek nog nukkiger dan zijn vriend.

Dit is mijn huis. Ik sta in de deuropening naar de tuin. Door mijn wollen sokken heen voel ik de kou van de plavuizen. Terwijl ik mijn bovenlichaam naar rechts beweeg, veer ik met mijn schouders terug. De wand van de deur aan de linkerkant voelt koud aan. Licht schijnt door het raam. Even laat ik mijn hand op het hout rusten. Het kan niet open. Een teleurstelling voor mijn  gemoed: vastzitten strookt niet met de psychologie van mijn geest, die vrijheid en mogelijkheden hoog in het vaandel heeft staan. Dit beseffend kijk ik geïrriteerd uit over het groen dat zich voor mijn ogen ontvouwt. Ik voel intimidatie door de hoeveelheid en ontzag voor de schoonheid.

De tuin is gebouwd in een L-vorm, met uitzicht op het Oosten. De vlonder die dienst doet als brug tussen de tegels en de deuropening ligt ruim een halve meter onder mij. Wanneer ik besluit eraf te stappen, eerder af te dalen, bedenk ik mij dat het waarschijnlijk glad is door de regen. Hierdoor zijdelings begroeid met mos, waardoor ik mijzelf genoodzaakt voel met hoedanigheid mijn rechtervoet neer te strijken. Naast mij staan mijn klompen. Behoedzaam pak ik ze op, leun voorover en leg ze in het dal onder mij. Van een afstand beschouwend kijken de klompen me aan. Ze lijken te zeggen: ‘Waar bleef je nou Hesther?’. Mijn hiel is als eerste weggestopt in de houten  schoen. Even voel ik het harde leer, de wreef van mijn voet laat ik een bolvormige houding aannemen. Het is mijn manier om contact te maken met de stof die mij omringt. De materie van de levenloosheid. En niet minder belangrijk: de betekenis die de liefdevolle gever ervan, mijn vader, heeft voor zijn boerendochter. Waardoor het kledij bol staat van gewicht. Nu ook mijn linkervoet omsloten is met het schoeisel, valt mijn oog op de  tegels  in  de  bloementuin. Ze  bestrijken  het  volledige  oppervlak, echter hebben de boerderijstenen hun laatste tijd gehad. Als dronkenmansoren  laveren  ze  zich tussen  elkanders instabiele ligging.  Volstrekt  willekeurig  ontbreken  hoeken, sommigen  scherp,  anderen  puntig en stomp. Te midden van deze kolossen patrouilleren mieren. Een bedrijvig aangezicht. Met name de afgeknotte klinker is hun favoriet. Distels, paardenbloemen en brandnetels trachten zich een weg te vinden naar mijn gevoel. Ingezogen door hun zielenkracht bevind ik mij in de ruimte tussen de wereld van het bemoste pallet en de planten. Een mentale bewegingsvrijheid  geïnspireerd door een omringende substantie die ik enkel zintuigelijk kan weernemen. Overgave, vertrouwen en geduld, loslaten en aanvaarding, één word ik met de vorm van de bladeren. Niet langer ben ik een mens met een lichaam, ik ben de planten en de lucht. En ik ben Hesther. De geur van  bloemen  bereikt  mijn  neus. Verwaarlozing  van  het  gebladerte  is  mijn tweede natuur geworden, ongeacht mijn liefde. Dan verval ik, is het weg, sijpelt de tegenstrijdigheid in mijn binnenste. Angst en onrust. Delen die onafhankelijk van elkaar opereren en behoefte hebben aan integratie. De eenheid van zojuist.

Dan plotseling ga ik over tot actie. Terug in mijn lichaam wil ik. Mijn hersenen besturen mijn ledematen, drang voel ik. Bewegen wil ik. Dit kan zo niet  langer. Zonder  systeem of plan ontwortel ik de begroeiing. In lijn met mijn emoties. Onvrede is het uitgangspunt. Op mijn klompen in pyjama, zonder bh aan onkruid trekken. Zweet wil ik ruiken. Transpiratie wil ik voelen. Langs mijn slapen en net onder mijn borsten, in die holte, de overgang van buik naar ronding, waar de afvalstoffen zich een weg kunnen banen. Loslaten en reinigen.

De brandnetels moeten het als eerst ontgelden. Intensiteit met beleid is de kunst. Niet teveel druk geven. Stengels van anderhalve meter worden ontworteld via mijn handen. Door de knieën, opstaan en weggooien. Ik voel een patroon. Een sequentie. Schrammen ontstaan, ondanks mijn handschoenen. Behoedzaam trek ik een distel uit mijn vinger. Opgeslokt word ik. Verdwijnen wil ik. Weer één worden met de planten en de struiken. De scheppingskracht, mijn lichaam. De creatie van de goden of mijn ouders? De zondagochtenden zijn het meest geschikt voor de ceremonie. Samen te zijn met enkel mijn wezen, afgezonderd van de buitenwereld. Helaas is het te weinig investering om de buitenplaats onder controle te houden. Het is niet te doen. Ook niet na zeven jaar. Nog steeds niet na zeven jaar. Hoe kan dit?’ vraag ik mij af. Is het de omhulling van de gewassen – de geborgenheid – die de natuur mij met deze inspanning biedt?

Bibliografische informatie

ISBN: 9789464611281

Hoofdtitel: Speelpaard

Auteur: Selbeck, Hester

Nur: 301 - Literaire roman, novelle

Boeksoort: Algemeen

Druk: 1

Verschijningsvorm: Hardcover

Verschijningsdatum: 28-11-2023

Uitgever: Obelisk Boeken

Prijs: € 30,99

Btw-tarief: Laag

Taal: Nederlands

Illustraties: Nee

Aantal pagina's: 244

Parzival en de Graal (luxe editie)
Dit boek maakt geen deel uit van een serie.
Bekijk andere series
5.0
Gebaseerd op 200 beoordelingen
Schrijf een recensie
Valerie van Zanten
De cover intrigeerde me dusdanig dat ik het boek vrij ‘blanco’ had aangeschaft. Maar vanaf het moment dat ik het opende, kon ik niet stoppen met lezen. Wat een prachtige inzichten & mooie verhalen. En de foto’s/beelden ter begeleiding – TOP!
Margreet Noordanus
Speelpaard van Hester Selbeck is een totaal atypisch managementboek: het is in romanvorm geschreven en daarbij autobiografisch in de zin dat je een heel intieme inkijk in het leven van de schrijfster krijgt. Laat je deze intieme inkijk op je inwerken dan besef je dat Hester gaandeweg heel wat lessen meegeeft aangaande persoonlijk en professioneel leiderschap. Dit komt bijvoorbeeld door haar verhuizing naar Portugal en vooral door haar passie voor de door haar ontwikkelde Contextuele Paarden Therapie. Bij het aan de man brengen hiervan krijgt auteur met allerlei door regels en instanties opgeworpen bezwaren te maken. Te lezen is dat dit veel van haar vraagt, ze moet in snel tempo stappen vooruit zetten om resultaat te kunnen bewerkstelligen. Lezende hoe ze die stappen zet en hoe ze daarbij naar haar eigen leiderschap kijkt, realiseerde ik me dat iedereen die stappen vooruit wil zetten in leven en werk hier lering uit kan trekken.In het boek is te lezen dat ze, om meer bekendheid te krijgen voor haar werk, besluit haar nek uit te steken door de publiciteit te zoeken. Hester benadert een glossy magazine en als ze vervolgens meewerkt aan een artikel – dat niet zonder slag of stoot tot stand kwam en wederom om een gedegen blik op haarzelf vroeg – dan blijkt bij het verschijnen dat niet iedereen staat te juichen. Hesters openhartigheid in het artikel (die herkenbaar is als je het boek leest) leidt namelijk tot ongenoegen bij de familie en noodzaakt haar eens te meer goed naar haar persoonlijke leiderschap te kijken.De inkijk in hoe de schrijfster dit aanvliegt en er mee omgaat is soms ontluisterend, soms confronterend en soms tenenkrommend: je zou willen roepen ‘doe dat nou anders’, maar in de wetenschap dat mensen dat ook vaak tegen mij roepen weet ik dat het van lef getuigt dit open en eerlijk op te schrijven. Persoonlijk heb ik daar groot respect voor en daarbij merkte ik gaandeweg dat het Hesters verhaal daardoor ook een aanmoediging en inspiratie vormt om niet direct af te haken bij de tegenslagen.Al lezende kwam bij mij was de vraag ‘hoe doe ik dat zelf’ bovendrijven; daarover reflecteren bleek een nuttige en leerzame bezigheid. En door ook de vragen die Hester door het hele boek aan zichzelf stelt te beantwoorden, veranderde deze roman in een hoe-kan-ik-het-zelf-doen-boek! Vandaar dat ik dit boek niet alleen zie als een roman, maar ook beschouw als een zelfhulp en atypisch managementboek. Wellicht komt de vraag op welke inspiratie en leerzame zaken uit Speelpaard te halen zijn als het om professioneel leiderschap gaat? Door die lens lezende valt vooral de Don Quichot-achtige strijd van Hester tegen de ‘molens’ van de Jeugdzorg op: dit vraagt heel wat van haar professionele leiderschap! Waar het om gaat? Deze ‘strijd’ gaat om de door haar ontwikkelde therapie, waarmee zij uitbehandelde (!) cliënten vooruithelpt. Met deze therapie is het dus mogelijk een structurele bijdrage te leveren op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg waar, zoals steeds in het nieuws, de nood hoog is – vooral als het gaat om de jongeren! Hester doet er logischerwijs alles aan om haar Contextuele Paarden Therapie onder de aandacht te brengen. Hierbij wordt ze gesteund door degenen die het zelf ervaren hebben en door degenen die verder durven kijken en zich niet laten begrenzen door ‘we doen het altijd al zo’. Hoe de ‘strijd’ eraan toegaat lees je in Speelpaard, je krijgt een inkijk in de overleggen, moeilijkheden en heilige huisjes die Hester hierbij tegenkomt. Dat beeld is ontluisterend en Hester moet om ook maar iets te kunnen bewerkstelligen haar hoofd akelig ver boven het maaiveld uitsteken. En dat is iets wat keer op keer om moed vraagt en daarbij vraagt om een professionaliteit die niet mogelijk is zonder een goede basis onder haar professionele leiderschap.De lessen uit dit boek kunnen dan ook legio zijn, of dat voor iedere lezer zo is, is een terechte vraag: je kunt struikelen over de schrijfstijl die soms wat ad hoc is, je kunt ook struikelen over het gevoel, de spiritualiteit, de openhartige beschrijvingen van persoonlijke relaties en de ongezouten woordkeuze. Persoonlijk maakt mij dat alles niet uit, bij mij voert na het lezen de boventoon dat er altijd veel te leren valt op persoonlijk en professioneel gebied. Verder rest bij mij na het dichtslaan van Speelpaard een gevoeld van dankbaarheid, dit omdat Hester het gedurfd heeft juist dat te benoemen waar anderen angstvallig omheen (blijven) draaien.
Geschreven op:
Geschreven op:
Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.
de antwoorden die je absoluut nodig hebt

Veelgestelde vragen

Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.
Hoe ontvang ik klantondersteuning?
Garantie en klachten
Klachten
Garantie en klachten
Garantie
Garantie en klachten
Wat moet ik doen als ik een verkeerd verzendadres heb ingevoerd?
Retourneren en ruilen
Ik heb het verkeerde artikel ontvangen
Retourneren en ruilen
Mijn bestelling is beschadigd aangekomen
Retourneren en ruilen
Kan ik een bestelling wijzigen of annuleren nadat ik deze heb verzonden?
Retourneren en ruilen
Hoe ontvang ik klantondersteuning?
Retourneren en ruilen
Hoe moet ik retourneren?
Retourneren en ruilen
Wat is uw retourbeleid?
Retourneren en ruilen
Kan ik boeken reserveren?
Bestellen
Worden mijn artikelen in één pakket geleverd?
Bestellen
Verzenden jullie naar mijn land?
Bestellen
Brengt u omzetbelasting in rekening?
Bestellen
Houdt u mijn betaalgegevens bij?
Bestellen
Op welke wijze kan ik betalen?
Bestellen
Hoe kan ik de status van mijn bestelling volgen?
Bestellen
Hoe wijzig ik mijn verzendadres?
Bestellen
Hoe maak ik een account aan?
Bestellen
Hoe lang duurt het voordat ik mijn bestelling ontvang?
Bestellen
Wat zijn de verzendkosten?
Bestellen
Hoe kan ik contact opnemen?
Bestellen